Ovaj stolarski radnik rodio se u Leskovcu, revolucionar postao sa nepunih 15 godina, učestvovao u Oktobarskoj revoluciji i herojski poginuo na Sutjesci.
Iza imena Blagoja Nikolića, po kome je nazvana jedna od leskovačkih ulica, krije se zanimljiva biografija, koja počinje 22. februara 1885. godine.
Toga dana se u Leskovcu rodio Blagoje Nikolić, koji, svega deceniju i po kasnije, postaje član Sindikata i Socijalističke partije Srbije. Oktobarsku revoluciju dočekuje kao radnik “Putilovskog zavoda“, fabrike za proizvodnju traktora i istaknuti član “Crvene garde“.
Prema amričkom piscu Džonu Ridu, koji je ključne događaje u Oktobarskoj revoluciji opisao u svojoj knjizi “Deset dana koji su potresli svet“, u napadu na Zimski dvorac, a po naređenju Štaba i Lenjina, buržoasku Vladu, na čelu sa predsednikom Kerenskim, hapse dva Srbina: Blagoje Nikolić i Danilo Srdić iz Like, predvođeni Vladimirom Antonovim Ovsejenkom, ovlašćenim za hapšenje.
U to vreme, Blagoje Nikolić je bio član Komunističke partije Rusije, Ukrajine, Bugarske i Jugoslavije. Bio je delegat KPJ u Drezdenu i Beču, a 1928. postaje član Centralnog komiteta i zamenik Đure Đakovića. Proganjan je i više puta hapšen, pa se morao povući u ilegalu.
Nakon napada Hitlera na Sovjetski savez, aktivno se uključuje u organizaciju oružane borbe i prebacivanje ljudi iz Leskovca na Kukavicu, radi formiranja Kukavičkog partizanskog odreda.
Tokom rata bio je pri Vrhovnom štabu Narodno-oslobodilačke vojske.
Poginuo je 15. juna 1943. godine na Košuru, kod Tjentišta, u čuvenoj bitki na Sutjesci, kao običan borac Druge proleterske brigade. Veruje se da se početkom rata sukobio sa Titom, zbog čega je bio smenjen sa svih rukovodećih pozicija u partizanskoj vojsci.
To je možda i razlog da Blagoje Nikolić nije proglašen narodnim herojem.
Jedna ulica u Leskovcu danas nosi njegovo ime, a park Devet Jugovića krasi bista sa njegovim likom.
S.Stojiljković
Hvala vam gospodjo Stojiljković na ovom divnom tekstu. Fabrika za izradu namestaja i stolarije u Leskovcu se je zvala „Blagoje Nikolic“. Bila je na mestu sadasnjeg hipermarketa „Roda“. Otac i majka su mi radili u tom kombinatu. Znao sam mu sestru i zeta i njihovu decu. Ne zna se zasto nije postao narodni heroj. Ovo je tipicno za Srbe. Sada su cetnici glavni oslobodioci od Nemaca, a partizani su bili „saradnici“ Nemaca. Kod nas Srba sve je naglavacke postavljeno. Zato i imamo nasu diku od predsednika Acu Srbina!? Samo tako!