Vranje i Leskovac imaju razlog za ponos – Stefan Dodić i Ognjen Cenić našli su se na konačnom spisku muške rukometne reprezentacije Srbije za predstojeće kvalifikacione utakmice za Evropsko prvenstvo 2028. godine.
Kada se objavi spisak reprezentativaca Srbije, pažnja je uglavnom usmerena ka najvećim rukometnim centrima i imenima koja godinama igraju na najvišem nivou. Ali rukometna priča ne počinje samo u velikim gradovima. Ona se gradi i u manjim sredinama, u lokalnim klubovima, na treninzima i terenima na kojima mladi igrači prvi put sanjaju dres sa državnim grbom.
Upravo takva priča stiže sa juga Srbije. Na konačnom spisku selektora Raula Gonzalesa za utakmice protiv Estonije i Ukrajine nalaze se Stefan Dodić i Ognjen Cenić – rukometaši čija imena jug može s ponosom da izdvoji.
Dodić, rođen u Vranju, igra na poziciji srednjeg beka i član je mađarskog Vesprema, jednog od poznatih evropskih rukometnih klubova. Njegov put do seniorske reprezentacije potvrda je da talenat iz našeg kraja može da stigne do najveće scene. Posebno se pamti njegov nastup na Evropskom prvenstvu za juniore 2022. godine, kada je sa Srbijom osvojio bronzanu medalju i poneo priznanje za najboljeg igrača turnira.
Uz njega je i Ognjen Cenić, srednji bek rođen u Leskovcu, koji nastupa za hrvatski Nexe. Njegovo ime na spisku nacionalnog tima još je jedan povod da se rukometna javnost na jugu Srbije podseti koliko je važno ulagati u mlade igrače i razvoj lokalnog sporta.
Zanimljivo je da se na širem spisku reprezentacije našao i Mateja Dodić, rukometaš iz Vranja koji igra na poziciji desnog krila. Iako nije ušao u konačan izbor za ove utakmice, njegovo ime dodatno pokazuje da jug Srbije ima još igrača koji se približavaju najvišem nivou reprezentativnog rukometa.
Pred reprezentacijom Srbije sada su novi izazovi. „Orlovi“ će 5. novembra u Novom Sadu dočekati Estoniju, a tri dana kasnije igraće protiv Ukrajine u slovačkom Prešovu, na početku kvalifikacija za Evropsko prvenstvo 2028. godine.
Za Dodića i Cenića to su nove prilike da opravdaju poverenje stručnog štaba i doprinesu rezultatima nacionalnog tima. Za Vranje, Leskovac i čitav jug Srbije, njihova imena na spisku predstavljaju i nešto više od sportskog poziva – podsećanje da se put do reprezentacije gradi godinama, daleko od reflektora, ali uz mnogo rada, odricanja i vere u sopstvene mogućnosti.
Jer kada na teren izađu u dresu Srbije, Dodić i Cenić ne predstavljaju samo svoje klubove. Uz državni grb, sa sobom nose i deo rukometne priče kraja iz kojeg su potekli.
A to je priča koju jug Srbije ima razloga da prati sa posebnom pažnjom i ponosom.
S.Stojiljković
