Za razliku od današnjeg, savremenog, srpskog novinarstva koje je zaglibilo u kalu od cenzure i autocenzure, leskovački novinari koji su živeli skoro pre jednog veka, bukvalno su koristili član iz Ustava ondašnje Jugoslavije da je novinarstvo – slobodno i nezavisno.
Po svedočenjima savremenika, a i po samim fotografijama, može se zaključiti da su novinari zapravo bili gospoda, pametni, oštroumni i vispreni ljudi – intelektualci. Zato i ne čudi što su direktno diktirali važne odluke skupštine opštine, kao naprimer kapitalnu odluku o načinu plaćanja struje ili izgradnju prvog mosta na Veternici.
Pravilo je danas da u informativnom tekstu novinar ne iznosi svoj stav, ne komentariše i ne polemiše, ali pre sto godina nije bilo tako. Veoma oštro su kritikovali i ismejavali negativne pojave ne strahujući od opštinske vlasti ili moćnog kapitala tadašnjih indsustrijalaca u gradu na Veternici, najmoćnijih na Balkanu.
Jedan od najvećih borca za slobodnu reč bio je novinar Jovan V. Jovanović čiji su kritički osvrti 1933. i 1934. godine nosili svaku naslovnu stranu tadašnjih „Nedeljnih novina“.
Jovan V. Jovanović je zapravo predak čuvene porodice Abraš, glavni i odgovorni urednik „Nedeljnih novina“, a kasnije se obreo u politiku i na lokalnim izborima 1938. bio nosilac opozicione liste kao član Zemljoradničke stranke. Leskovačkom muzeju poklonio je zbirku političkih plakata, a posle rata je radio kao profesor i advokat.
On je u svojim tekstovima, čak, zahtevao, sugerisao na opštinske vlasti i političare da učine važne stvari u interesu svojih sugrađana.
Ovaj velikan pisane reči je imao hrabrosti da zaposlenima u opštini kaže: NA POSAO! – ono što danas novinari u Leskovcu ne bi ni pomislili da napišu jer bi bili rastgnuti na društvenim mrežama.
Današnjim novinarima, čak i u ozbiljnim medijima, često se zamera na bombastim naslovima, ali mora se znati da oni vuku korene daleko u našoj prošlosti. Šta kažete na sledeće naslove iz „Nedeljnih novina“?!
