Čin potpisivanja dogodio se u Kompjenju, u Francuskoj, u 5 sati i 45 minuta, a Sporazum o primirju stupio je na snagu u 11 sati. Time je stavljena tačka na, do tada, najkrvaviji ratni sukob, u kome je poginulo 15, a ranjeno više od 20 miliona ljudi
Ubrzo je u mnogim zemljama sveta počelo obeležavanje 11. novembra pod nazivom Dan primirja. Kasnije su ga pojedine preinačile u Dan sećanja, Dan makova ili Dan veterana, koji su SAD ustanovile nakon Drugog svetskog rata, u čast vojnicima poginulim u oba sukoba.
U Srbiji danas cvet ramonde simboliše stradanje u Velikom ratu. Raste na istoku zemlje, ali i na Kajmakčalanu, planini na kojoj se vodila jedna od najtežih bitaka protiv Bugara, pre početka Solunskog fronta.
Nijedan sukob do tada nije tako dramatično promenio mapu Evrope. Nestala su četiri carstva: Nemačko, Austrougarsko, Osmansko i Rusko, uz milione izgubljenih života i nesagledive političke, ekonomske i društvene promene.
Srbija je, prema podacima Konferencije mira u Parizu, izgubila 1.247.435 ljudi, odnosno 28% stanovništva koje je imala po popisu iz 1914. godine. Od epidemije španskog gripa i tifusa život je izgubilo 402.435 ljudi. Od toga, prilikom prelaska Albanije umrlo je 77.455 vojnika, na Solunskom frontu 36.477, pobijeno ili umrlo u zarobljeništvu 81.214, a od rana i bolesti u Srbiji stradalo 34.780 vojnika. Gubici civilnog stanovništva iznosili su 845.000, a samo od pegavog tifusa život je izgubilo 360.000 ljudi.
Poreb Belgije, Srbija je jedna od država koja je, pored ljudskih žrtava, pretrpela i najveće razaranje.
Dan primirja ustanovljen je kao znak sećanja na žrtve Velikog rata i kao opomena da se takvi svetski sukobi više ne smeju ponoviti.
Međutim, samo dve decenije kasnije, dok su se učesnice pokušavale da oporave od jednog, planeta je opet počela da ključa, najavljujući novo planetarno stradanje, ispostaviće se, krvavije od prethodnog.
S.Stojiljković
Izvor:Wikipedia
Дан победе, a не примирја! Губитници су тражили примирје. *