Jutros je čitav košarkaški svet u Srbiji šokirala vest o smrti Dragana Labovića, nekadašnjeg čuda od deteta, čije vrednosti su najpre prepoznali leskovački stručnjaci. Pre 20 dana, proslavio je 38. rođendan.
Bio je jedan od najtalentovanijh klinaca svoje generacije i deo velike-male četvorke, na koju je trebalo da se osloni srpska košarka, nakon “penzionisanja“ prethodnih trofejnih generacija. Dragan Labović, Miloš Teodosić, Nemanja Aleksandrov i Dušan Trajković, to su bile potencijalne košarkaške zvezde. Svi rođeni 1987. godine i svi kooptirani u nacionalni tim još kao kadeti.
Sećam se da sam, prilikom jednog gostovanja u, tada kultnoj emisiji Radio Leskovca, “Sportski pregled“, u šali, rekla da ne zaborave kome su dali prve intervjue i da ću ih na to podsetiti kad postanu NBA-ligaši.
Dragan Labović, rodio se u Prokuplju, ali je, onako visok i naočit, gotovo odmah zapao za oko košarkaškim trenerima u Leskovcu. Priključio se pionirskoj selekciji “Zdravlja“, za koju je onda bio zadužen Vladan Đerma Stojiljković.
Sa mlađim selekcijama osvojio je četiri zlatne medalje na Evropskim prvenstvima: U Španiji, 2003., sa kadetima, za igrače do 18 godina 2005. u Srbiji i Crnoj Gori, sa kategorijom igrača do 20 godina, 2006. u Turskoj i godinu dana kasnije, sa istom selekcijom u Sloveniji.
Bogatu karijeru započeo je u“ Zdravlju“, a potom nastupa za “FMP Železnik“, sa kojim je stigao do finala Jadranske lige i osvojio Kup “Radivoja Koraća“. U sezoni 2008./2009. bio je najbolji strelac regionalnog takmičenja, sa prosekom od 18 poena po meču.
Potom je igrao za “Borac“ iz Čačka, a u inostranstvu, u grčkom “Arisu“, a zatim u Nemačkoj, Rusiji, Turskoj, Libanu, Rumuniji, Finskoj, Makedoniji.
Od aktivne košarke oprostio se 2019. godine.
Ljubiteljima ovog sporta ostaće u sećanju kao jedan od najsjajnijih košarkaških bisera sa juga Srbije.
S. Stojiljković
Ako stepropustili...
I na kraju ne procitasmo od cega je umro. Iznenafa, od srca, gripa, opake i teske i fuge bolesti.